باز دارم خشک و خالی می شوم

باز دارم خشک و خالی می شوم

خم شدم ، دارم سوالی می شوم

در کویری که ندارد آب و رنگ

همدل گل های قالی می شوم

اتفاقی عاشقت گشتم و باز

اتفاقی احتمالی می شوم

با تمام سینه ی خشکیده ام

پیش تو باغی خیالی می شوم

تا نمیری در کویرم از عطش

بستر رودی شمالی می شوم

بی دروغ و بی کلک ، بی هیچ حرف

سبز سبز از جنس شالی می شوم

گرچه که خود در درون شعله هام

گرچه که خالی خالی می شوم

امیر نظام دوست

زندگی دفتری از خاطره هاست...